Een zin die regelmatig wordt uitgesproken in dit huis. Deze week sta ik extra stil bij hoeveel ik van ze hou. ‘Ze’ zijn mijn 2 rotsen, een grote en een kleine, mijn 2 mannen. De kleine ging deze week voor het eerst logeren bij opa en oma omdat de grote en ik een trip naar Maastricht voor de boeg hadden. Vanwege het gecompliceerde einde van mijn zwangerschap en de eventuele risico’s voor de toekomst doe ik mee aan 2 onderzoeken in het AZM (ik zal hier later nog op terugkomen in één van mijn dagboekfragmenten).
Spannend, de verschillende onderzoeken en wachten op de uitslagen die pas 2 maanden later zullen volgen. Maar ook spannend om voor het eerst een nacht en ochtend zonder onze kleine man te zijn. Achteraf vallen beide mee. Ik heb niet hysterisch gejankt om m’n zoontje en hij ook niet om mij en we hebben alle 3 gewoon kunnen slapen. De onderzoeken waren ook prima te doen, hooguit soms wat ongemakkelijk.
De tekst komt uit de titel van een bekend prentenboekje, Raad eens hoeveel ik van je hou (of Guess How Much I Love You in de originele versie) van Sam McBratney met illustraties van Anita Jeram. “… Ik hou van jou helemaal tot aan de maan – EN TERUG…”