Gunst, afgunst, jaloezie. Iemand iets gunnen of juist niet gunnen. Het was voor mij het thema van deze week. Een ietwat verlaat krijtbord deze keer want het was ook een drukke week. Lichamelijk druk maar ook druk in m’n hoofd. 
Naast gunst en afgunst was het thema betrokkenheid ook onderdeel van m’n week. Ik zal me nader proberen te verklaren zonder al teveel in detail te treden. Afgunst en jaloezie zijn eigenlijk lelijke woorden, ze maken de mensen er niet mooier op. Helaas komen ze allebei nog al eens voor. En dit keer ook van vrij dichtbij. Niet omdat het mij betreft maar wel omdat het mensen betreft die me erg dierbaar zijn. Dus in hoeverre wil je betrokken zijn in zo’n zaak van afgunst en jaloezie? En moet je wel betrokken willen zijn? Wanneer het zo dichtbij komt, is het heel moeilijk om je afzijdig te houden. Het kom-je-aan-hen-dan-kom-je-aan-mij principe. En dat geldt dan vaak voor beide partijen. Op die manier kun je vrij snel ruzie of onenigheid hebben met iemand die je eigenlijk niet eens echt kent. Je raakt betrokken bij iets wat niet direct betrekking heeft op jou.
In dit geval gaat het specifiek ook om een stukje menselijkheid. Afgunst, jaloezie in de meest lelijke vorm. Een vorm waarbij onschuldige mensen het leven zuur wordt gemaakt. Mensen die me dierbaar zijn lijden onder de situatie. En dat zorgt ervoor dat ik me wel betrokken voel. Dat ik letterlijk denk: hoe durf je? Hoe haal je het in je hoofd?
Het spreekwoord Waar 2 kijven hebben 2 schuld, gaat in dit geval niet op wat mij betreft. Want er is slechts één partij die zijn afgunst op een zeer lelijke manier tentoon stelt. En het meest jammere is, is dat ze zelf niet beseffen welke consequenties dit heeft. Dat families en vrienden verdeeld zijn door de kwestie. En ook al komt er een oplossing, het leed is gedaan. De enige pleister is tijd, maar ik ben bang dat we daar te weinig van hebben. De kloof is niet meer te fixen. En dat alles doordat je een ander iets niet gunt.
Maar geloof me, als je de kaars van een ander uit blaast, ontvlamt er gewoon weer een ander. Dus spaar je adem en deel je licht.