Gunst, afgunst, jaloezie. Iemand iets gunnen of juist niet gunnen. Het was voor mij het thema van deze week. Een ietwat verlaat krijtbord deze keer want het was ook een drukke week. Lichamelijk druk maar ook druk in m’n hoofd.  Lees verder →

Ik had natuurlijk ook een andere quote kunnen kiezen voor deze week, Grab her by the pussy day bijvoorbeeld of Orange is the new black. De sociale media staan er vol van. Maar ik vond deze songtekst van Greenday toch wel allesomvattend. Het onverwachte en gevreesde is gebeurd, Donald Trump is verkozen tot president van Amerika.  Lees verder →

Deze week plaatse ik een beladen dagboekfragment en ontving daarop veel lieve reacties. Zelfs van mensen die ik helemaal niet ken. Ik was er wat door overdonderd. Maar daarna ging ik (weer) nadenken over de situatie en mijn gedrag. Ik weet van 2 naaste bronnen dat er hele wisselende reacties zijn op heftige gebeurtenissen in het leven (verlies, ziekte, etc.). Hoe ga je om met iemand die zo’n heftige tijd doormaakt? Lees verder →

Het is 28 oktober, het weekend voor Halloween. Het weekend waarin de klok weer een uurtje terug wordt gezet en waarin het in verschillende steden en dorpen zal gaan spoken tijdens de verschillende Halloween festiviteiten. Het weekend leent zich daar nu eenmaal beter voor dan de doordeweekse avond waar Halloween dit jaar op valt. Sinds een aantal jaar krijgt deze oorspronkelijk Keltische traditie steeds meer aandacht in Nederland. Vorig jaar had ik zelfs 3 verklede pubermeisjes aan de deur: Trick or Treat!  Lees verder →

Elke moeder of eigenlijk elke ouder kent dit gevoel wel (tenzij je het syndroom van Münchhausen by proxy hebt, ja sorry helaas bestaan er dit soort nare mensen of moet ik ziektes zeggen). Het gevoel van: laat mij alsjeblieft ziek zijn maar niet mijn kind. Lees verder →

We schrijven het jaar 2001. Het jaar van de cafébrand in Volendam,  het jaar dat Herman Brood uit het leven stapt (of eigenlijk springt), het jaar van  9-11 en THE war on terror. Maar ook het jaar dat Nederland het homohuwelijk omarmt, het jaar dat K-otic, Shaggy en Def Rhymz de Nederlandse hitlijsten bestormen en het jaar dat 2 Britten zorgen voor enorme records in de bioscopen: Harry Potter en (jawel) Bridget Jones. Lees verder →

Daar is hij dan, de herfst. Hoeveel ik ook heb genoten van onze lange zomer, ik ben blij dat er een nieuw jaargetijde is aangebroken. Blaadjes vallen, het is vroeg donker, de temperatuur zakt  ennnnnn…de houtkachel kan weer aan. En met een echte stoker in huis hoef ik daar niet eens om te vragen. Het brengt warmte en gezelligheid in huis. Als meisje droomde ik er al van, een openhaard of houtkachel. In het huis van mijn ouders stond een schouw maar zonder haard. Het duurde tot ik een puber was voordat er één werd geplaatst. Een nephaard, dat wel. Zo’n kacheltje met nepvlammen en die warme lucht blaast maar ik vond het fantastisch. Lees verder →

Ik ben een 30er, sinds afgelopen maandag een 33er om precies te zijn. Zondag heb ik dit ‘heugelijke feit’ thuis klein gevierd met familie en vrienden en maandag met mijn 2 mannen in de dierentuin. Zo vier ik ze het liefst, verjaardagen.
Bij een jaartje ouder worden hoort vaak de terugblik (hoe was afgelopen jaar?) maar ook de vooruitblik (wat ben ik dit jaar van plan?). Bij de terugblik besefte ik me ineens heel duidelijk dat ik een 30er ben ofwel een 30 something woman. Ik ben geen meisje meer. Ik ben een vrouw, iemands partner en zelfs iemands moeder. Heel raar omdat ineens te beseffen. In Sex and The City, één van mijn favoriete series ever, wordt het thema 20 versus 30 in een aflevering onder de loep genomen. De quote is de exacte titel van de aflevering. Carrie en haar vriendinnen kijken met enige jaloezie naar de 20jarige meisjes. De hele wereld hebben ze nog voor zich en mannen zijn zeer gecharmeerd van ze. Lees verder →

Zelfkennis, het is wat. Ga op zoek naar jezelf en doe het bewust, schrijft Dolly Parton. Ken ik mezelf eigenlijk wel? En zo ja, ben ik blij met mezelf? Afgelopen tijd heb ik het genoegen gehad om wat zelftestjes te doen. Ik ben op dit moment bijna een jaar ziek. Gedeeltelijk ziek, want ik werk voor 50% en het gaat steeds beter. Ik heb goede hoop het komende jaar weer volledig terug te keren, maar ik moet ook rekening houden met het feit dat dit misschien niet gaat lukken. Om te laten zien dat ik er alles aan doe om toch weer volledig aan het werk te gaan, ben ik verplicht om vanaf nu ook naar andere banen te gaan zoeken en om te gaan solliciteren, wekelijks. Lees verder →

Ik heb een start gemaakt. Deze week ben ik zelfs 2 keer geweest en het viel me niet eens erg tegen. Nee, ik ga het ook gewoon hardop zeggen: ik ben zelfs best een beetje trots op mezelf. Voordat er allerlei rare gedachten door je hoofd gaan, ik  heb het over fitness en specifiek cardiotraining. Uit de uitslagen van de onderzoeken in Maastricht kwam slechts één belangrijk leefstijladvies naar voren: ga je hart weer trainen. Ik blijk een klein of bescheiden hart te hebben waardoor het extra hard moet werken om mijn bloed rond te pompen. En mijn hartslag schoot de afgelopen periode bij inspanning als een raket omhoog, iets wat nogal onprettig aan voelt. Cardiotraining traint je hart en bij fanatiek trainen zal deze hierdoor naar verloop van tijd ook wat in volume toe gaan nemen. Fanatieke duursporters (bv. hardlopers, wielrenners en zwemmers) hebben vaak niet voor niets een groot hart (soms wel 45% groter dan een gemiddeld hart) en daardoor ook een vrij lage hartslag in rust. Het hart is tenslotte een spier en net als elke andere spier kun je deze dus trainen. Lees verder →