….Laat maar waaien, de carnavalskraker van Pater Moeskroen. Het zit er weer op, het grote feest is weer voorbij. En hoewel ik bij de aftrap in m’n geboortedorp (een week voor de officiële 5 dagen) gezellig stond te hossen met zoonlief (zo’n traditie moet je met de paplepel ingieten), moest ik afgelopen weekend verstek laten gaan. Geveld door de griep, wederom. Balen, want ik had er juist weer zin in dit jaar. Geen 5 dagen hoor, dat zou ik niet overleven. Maar 2 avondjes had ik min of meer wel gepland. Zo gaat dat nou eenmaal, ik zou de komende maanden het krijtbord kunnen vullen met spreuken die gaan over plannen die helaas geen doorgang vonden. Het is niet anders. Life goes on.
Voordat de griep me te pakken kreeg heb ik nog wel een paar leuke uitjes gehad in februari. Zo heb ik voor het eerst m’n nagels laten doen, inclusief lakken. Een hele ervaring en supergezellig met schoonmoeder en schoonzus.
En vorige week was ik op de Negenmaandenbeurs. En nee, ik ben niet in blijde verwachting. Het was een verrassing voor iemand die wel een leuk uitje kon gebruiken, mijn vriendin die zwanger is. Inmiddels al 2o weken zwanger van haar 4e kindje, 3 keer onzichtbaar moeder in 2 jaar tijd. Vooruit kijken was er tot nu toe niet bij, bang voor wat de toekomst kan brengen. En hoewel nu alles anders is, alle uitslagen positief zijn, blijft de angst aanwezig. Dat is moeilijk om te zien. Iedereen verdiend het om onbezorgd te genieten van de zwangerschap, maar het is niet voor iedereen weggelegd. En wat gun ik haar een mooie tijd, om met een goed gevoel toe te leven naar de uitgerekende datum die (heel bijzonder) op de geboortedag van mijn zoontje is. Dus ons bezoekje aan de Negenmaandenbeurs was een ultieme poging om haar vooruit te laten kijken, om vertrouwen te gaan krijgen. Om tussen al die andere mama’s in spe een beetje te genieten. En ook als is dat misschien maar een klein beetje gelukt, dan is onze missie toch geslaagd. Op naar de komende 20 weken, waarin de angst hopelijk steeds minder ruimte gaat krijgen. …Laat maar waaien….