Daar is hij dan, de herfst. Hoeveel ik ook heb genoten van onze lange zomer, ik ben blij dat er een nieuw jaargetijde is aangebroken. Blaadjes vallen, het is vroeg donker, de temperatuur zakt  ennnnnn…de houtkachel kan weer aan. En met een echte stoker in huis hoef ik daar niet eens om te vragen. Het brengt warmte en gezelligheid in huis. Als meisje droomde ik er al van, een openhaard of houtkachel. In het huis van mijn ouders stond een schouw maar zonder haard. Het duurde tot ik een puber was voordat er één werd geplaatst. Een nephaard, dat wel. Zo’n kacheltje met nepvlammen en die warme lucht blaast maar ik vond het fantastisch. Lees verder →

Ik ben een 30er, sinds afgelopen maandag een 33er om precies te zijn. Zondag heb ik dit ‘heugelijke feit’ thuis klein gevierd met familie en vrienden en maandag met mijn 2 mannen in de dierentuin. Zo vier ik ze het liefst, verjaardagen.
Bij een jaartje ouder worden hoort vaak de terugblik (hoe was afgelopen jaar?) maar ook de vooruitblik (wat ben ik dit jaar van plan?). Bij de terugblik besefte ik me ineens heel duidelijk dat ik een 30er ben ofwel een 30 something woman. Ik ben geen meisje meer. Ik ben een vrouw, iemands partner en zelfs iemands moeder. Heel raar omdat ineens te beseffen. In Sex and The City, één van mijn favoriete series ever, wordt het thema 20 versus 30 in een aflevering onder de loep genomen. De quote is de exacte titel van de aflevering. Carrie en haar vriendinnen kijken met enige jaloezie naar de 20jarige meisjes. De hele wereld hebben ze nog voor zich en mannen zijn zeer gecharmeerd van ze. Lees verder →

Zelfkennis, het is wat. Ga op zoek naar jezelf en doe het bewust, schrijft Dolly Parton. Ken ik mezelf eigenlijk wel? En zo ja, ben ik blij met mezelf? Afgelopen tijd heb ik het genoegen gehad om wat zelftestjes te doen. Ik ben op dit moment bijna een jaar ziek. Gedeeltelijk ziek, want ik werk voor 50% en het gaat steeds beter. Ik heb goede hoop het komende jaar weer volledig terug te keren, maar ik moet ook rekening houden met het feit dat dit misschien niet gaat lukken. Om te laten zien dat ik er alles aan doe om toch weer volledig aan het werk te gaan, ben ik verplicht om vanaf nu ook naar andere banen te gaan zoeken en om te gaan solliciteren, wekelijks. Lees verder →

Ik heb een start gemaakt. Deze week ben ik zelfs 2 keer geweest en het viel me niet eens erg tegen. Nee, ik ga het ook gewoon hardop zeggen: ik ben zelfs best een beetje trots op mezelf. Voordat er allerlei rare gedachten door je hoofd gaan, ik  heb het over fitness en specifiek cardiotraining. Uit de uitslagen van de onderzoeken in Maastricht kwam slechts één belangrijk leefstijladvies naar voren: ga je hart weer trainen. Ik blijk een klein of bescheiden hart te hebben waardoor het extra hard moet werken om mijn bloed rond te pompen. En mijn hartslag schoot de afgelopen periode bij inspanning als een raket omhoog, iets wat nogal onprettig aan voelt. Cardiotraining traint je hart en bij fanatiek trainen zal deze hierdoor naar verloop van tijd ook wat in volume toe gaan nemen. Fanatieke duursporters (bv. hardlopers, wielrenners en zwemmers) hebben vaak niet voor niets een groot hart (soms wel 45% groter dan een gemiddeld hart) en daardoor ook een vrij lage hartslag in rust. Het hart is tenslotte een spier en net als elke andere spier kun je deze dus trainen. Lees verder →

Het was weer even stil hier. Dit keer niet vanwege een vakantie maar omdat ik er gewoon echt geen energie voor had. Maar er is wel veel gebeurd, good and bad. Er werd weer een prachtig kindje geboren bij naaste vrienden, m’n zoontje had z’n eerste tand door z’n lip, manlief en ik vierden onze leren bruiloft (3 jaar gelukkig getrouwd), ik yogade samen met een vriendin in een boekenwinkel (heel speciaal), mijn oudste nichtje mocht een poesje uitkiezen in de zwerfkattenopvang, de muggenbeet van mijn man transformeerde in een vervelende slijmbeursontsteking en een goede vriend bracht helaas heel vervelend nieuws over z’n vader (weer die rotziekte). Lees verder →